bijbels voorwerp

De schrijverskoker

De boeken van de Bijbel zijn geschreven door verschillende mensen die daarbij werden geïnspireerd door JHWH. Dat zoveel is opgeschreven, is eigenlijk heel bijzonder. Vandaag de dag kan bijna iedereen in de westerse wereld lezen en schrijven, maar in de tijd van Mozes ging het om hooguit vier procent van de bevolking.

Door Ruben hadders & Jaap Bönker
Fotografie Eigen archief

Al vanaf Adam was er een rijke orale traditie. Verhalen werden mondeling doorgegeven van vader op zoon en van moeder op dochter. Dit kon redelijk accuraat, want anders dan in onze tijd werden mensen niet continu afgeleid en overspoeld met informatie.

Rond 1400 v.Chr. openbaart JHWH Zich aan Mozes als de Elohim van Abraham, Isaäk en Jacob. Hij vond het belangrijk dat Zijn Woorden en geschiedenissen werden vastgelegd en Mozes krijgt daarom de opdracht de verhalen van zijn voorvaderen op te schrijven.

We weten dat Mozes en latere profeten gebruik hebben gemaakt van schrijvers. Zij schreven de verhalen op kleitabletten, koperplaten, papyrus en later ook perkament. Op de afbeelding zie je een koker waarin pennen werden bewaard. In oosterse landen werden deze pennen vaak gemaakt van bamboe, terwijl in het westen vooral ganzenveren werden gebruikt. Deze werden vervolgens gedoopt in inkt. Het schrijven met inkt is dus al een heel oud gebruik, we lezen er al over in het boek Jeremia (Jer.36:18).

In Ezechiël 9 wordt gesproken over zes mannen die door JHWH geroepen worden om een oordeel over Jeruzalem te voltrekken. Er was ook nog een andere man bij: een schrijver, in linnen gekleed en met een schrijverskoker aan zijn gordel. Hij krijgt van JHWH de opdracht om door Jeruzalem te lopen en een merkteken op het hoofd te zetten van iedereen die jammert en klaagt vanwege de verschrikkelijke dingen die er in de stad gebeuren. De zes mannen moesten alle inwoners doden, behalve degenen met het merkteken. De schrijver had dus grote macht! Vandaag de dag is dat eigenlijk nog steeds zo. De pen is vaak dodelijker dan het zwaard, leert een bekend gezegde.

De schrijverskoker heet in de Bijbel קֶסֶת (qeceth [1]). Dit wordt in het Hebreeuws geschreven met de letters waf, qof, sameg en taw. Hebreeuwse letters zijn oorspronkelijk gebaseerd op beelden (symbolen) en bij de eerdergenoemde letters gaat het dan om een haak, een oog van een naald, een slang en een kruis/teken. Het verhaal haakt aan een bepaalde gebeurtenis, een naald is als de punt van een pen, de slang wijst op de beweging van het schrijven en het geschreven woord is als een teken. Die laatste letter wordt in het oude Hebreeuws overigens geschreven in de vorm van een kruis. Is dat niet opmerkelijk? Het Woord is vlees geworden!

[1] Dit is de Engelse transliteratie van het Hebreeuwse woord, zoals deze gebruikt wordt in de concordantie van Strong. We hanteren de Engelse transliteratie omdat deze het meest gangbaar is op internet.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on print
Print

Deze website plaatst cookies om goed te kunnen functioneren en om anonieme gebruikersstatistieken te verzamelen.